เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู Exteen World Academy (EWAW) ซึ่งมีธีมหลักในการแปลงรัฐ/จังหวัด/เมืองต่างๆเป็นตัวละครครับ
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง
 
- ปัก เยซอง (กรุงโซล)
- โอ คังยู (จังหวัดคยองกี)
- โฮ ฮันบัท (เมืองแทจอน)
- เชว ยูซอง (จังหวัดชอลลาเหนือ)
- เชว ซึงโฮ (เมืองปูซาน)
 
ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
[ฮันบัทพิมพ์บันทึกไว้ในเฟสบุคของตนเอง]
 
 
          จากบันทึกคราวที่แล้ว เกี่ยวกับ 8 จังหวัดดั้งเดิมของบ้านเกาหลีสมัยยังไม่แยกเหนือใต้ คราวนี้จะเขียนบันทึกต่อเกี่ยวกับการแบ่งเขตการปกครองเฉพาะบ้านเกาหลีใต้ ซึ่งก็คือพวกผมนี่ล่ะครับ
 
 
          บ้านของพวกผมจะแบ่งออกเป็น 8 จังหวัด ซึ่งเป็นคนละอย่างกับ "8 จังหวัดดั้งเดิม" ที่ผมเคยเขียนบันทึกไปก่อนหน้านี้, 1 จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ, 6 มหานคร, 1 เมืองพิเศษ และ 1 เมืองปกครองตนเองพิเศษ
 
 
          ในแต่ละรูปแบบการปกครองย่อยเหล่านี้ (จังหวัด, จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ, มหานคร, เมืองปกครองตนเองพิเศษ, เมืองพิเศษ) สามารถแบ่งย่อยเป็นระดับการปกครองที่เล็กกว่าลงไปอีก เช่น เมือง, อำเภอ, เขต, ตำบล, เขตปกครองท้องถิ่น , แขวง และหมู่บ้าน
 
 
          ถ้าให้สรุปเป็นตารางก็ตามนี้....
 

ระดับ

ประเภท

อักษรฮันกึล

อักษรฮันจา

คำอ่าน

จำนวน

การปกครองท้องถิ่นระดับบน

จังหวัด

โด

8

จังหวัดปกครอง
ตนเองพิเศษ

특별 자치도

特別自治道

ทึกบยอล
จาชิโด

1

เมืองพิเศษ

특별시

特別市

ทึกบยอลซี

1

เมืองปกครอง
ตนเองพิเศษ

특별 자치시

特別自治市

ทึกบยอล
จาชิซี

1

มหานคร

광역시

廣域市

กวางยอกซี

6

การปกครองท้องถิ่นระดับล่าง

เมือง

ซี

77

อำเภอ

กุน

84

เขต

กู

69*

 

เขต

กู

33*

ตำบล

อึบ

 

เขตปกครองท้องถิ่น

มยอน

 

แขวง

ดง

 

หมู่บ้าน

รี

 

 
* อนึ่ง "เขต" ของเกาหลีใต้ มี 2 ประเภท คือ เขตที่ปกครองตนเอง (자치구 - จาชีกู) และเขตที่ไม่ได้ปกครองตนเอง (일반구 - อิลบันกู)
 
 
          ทีนี้ ผมจะขอกล่าวถึงการปกครองท้องถิ่นระดับจังหวัดก่อน แล้วค่อยเป็นเรื่องการปกครองท้องถิ่นระดับเทศบาล และการปกครองท้องถิ่นระดับย่อยกว่าเทศบาลละกัน
 
 
การปกครองท้องถิ่นระดับจังหวัด
 
          การปกครองท้องถิ่นระดับนี้ มี 5 กลุ่ม (จังหวัด, จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ, มหานคร, เมืองปกครองตนเองพิเศษ, เมืองพิเศษ) ซึ่งก็คือพวกผมนี่ล่ะ และจะมีการเลือกตั้งบอสของพวกผม (ผู้ว่าฯ) ทุกๆ 4 ปี
 
          การปกครองท้องถิ่นระดับจังหวัดก็เป็นไปตามนี้....
 
 
แผนที่แสดงเขตการปกครองท้องถิ่นระดับจังหวัดของเกาหลีใต้ (ที่มา: Wikipedia)
 

ชื่อ

อักษรฮันกึล

อักษรฮันจา

คำอ่าน

เมืองพิเศษโซล (กรุงโซล)

서울특별시

서울特別市

ซออุล
ทึกบยอลซี

มหานครปูซาน

부산 광역시

釜山廣域市

พูซัน กวางยอกซี

มหานครแทกู

대구 광역시

大邱廣域市

แทกู กวางยอกซี

มหานครอินชอน

인천광역시

仁川廣域市

อินชอน กวางยอกซี

มหานครควางจู

광주 광역시

光州廣域市

ควางจู กวางยอกซี

มหานครแทจอน

대전 광역시

大田廣域市

แทจอน กวางยอกซี

มหานครอุลซาน

울산 광역시

蔚山廣域市

อุลซัน กวางยอกซี

เมืองปกครองตนเองพิเศษเซจง (เมืองเซจง)

세종 특별자치시

世宗特別自治市

เซจง ทึกบยอล
จาชิซี

จังหวัดคยองกี

경기도

京畿道

คยองกีโด

จังหวัดคังวอน

강원도

江原道

คังวอนโด

จังหวัดชุงชองเหนือ


충청북도

忠清北道

ชุงชองบุกโด

จังหวัดชุงชองใต้

충청남도

忠清南道

ชุงชองนัมโด

จังหวัดชอลลาเหนือ

전라북도

全羅北道

ชอลลาบุกโด

จังหวัดชอลลาใต้

전라남도

全羅南道

ชอลลานัมโด

จังหวัดคยองซังเหนือ

경상북도

慶尙北道

คยองซังบุกโด

จังหวัดคยองซังใต้

경상남도

慶尙南道

คยองซังนัมโด

จังหวัดปกครองตนเองพิเศษเชจู

제주 특별자치도

濟州特別自治道

เชจู ทึกบยอล
จาชิโด

 
 
 
การปกครองท้องถิ่นระดับเทศบาล
 
          การปกครองท้องถิ่นระดับนี้ก็มี 3 กลุ่ม ได้แก่ เมือง, อำเภอ และเขต
 
- ซี (เมือง)
 
          "ซี" (시; ) เป็นการปกครองท้องถิ่นที่แบ่งย่อยมาจากจังหวัด มีประชากรอย่างน้อย 150,000 คน หาก "กุน" มีจำนวนประชากรถึงระดับนี้ ก็จะถูกยกสถานะให้เป็น "ซี"
 
          เมืองที่มีจำนวนประชากรมากกว่า 500,000 คน เช่น เมืองซูวอน (จ.คยองกี), เมืองชองจู (จ.ชุงชองเหนือ) หรือเมืองชอนจู (จ.ชอลลาเหนือ) จะเขตการปกครองย่อยออกเป็น "กู" (เขต) ยกเว้นบางเมืองที่แม้จะมีประชากรเกินระดับนี้ก็ตาม เช่น เมืองคิมแฮ (จ.คยองซังใต้), เมืองฮวาซอง (จ.คยองกี) หรือเมืองนัมยางจู (จ.คยองกี) ที่ไม่มี "กู" อยู่เลย
 
 
- กุน (อำเภอ)
 
          "กุน" (군; ) เป็นอีกการปกครองท้องถิ่นที่แบ่งย่อยมาจากจังหวัด (เช่นเดียวกับ "ซี") และสามารถเป็นส่วนหนึ่งของมหานครได้ เช่น กรณีของปูซาน, แทกู, อินชอน หรืออุลซาน (ขณะที่ "ซี" ไม่สามารถเป็นส่วนหนึ่งของมหานครได้) จะมีจำนวนประชากรน้อยกว่า 150,000 คน หรือมีความหนาแน่นประชากรน้อยกว่า "กู" (เขต)
 
           โดยภาพรวมแล้ว "กุน" จะมีความเป็นชนบทมากกว่า "ซี" หรือ "กู" ในแต่ละ "กุน" สามารถแบ่งออกได้เป็น "อึบ" (ตำบล) และ "มยอน" (เขตปกครองท้องถิ่น)
 
 
แผนที่แสดงพี่ใหญ่ของผม (จ.ชุงชองใต้) แสดงเป็นพื้นที่สีเทา ซึ่งแบ่งย่อยออกเป็นทั้ง "ซี" และ "กุน" ส่วนอำเภอยอนกี (Yeongi-gun) ในแผนที่นี้ ปัจจุบันได้แยกตัวกลายเป็นน้องเล็กของพวกผมแล้ว (เมืองเซจง)
[ที่มาของแผนที่: http://www.visitkorea.or.kr]
 
 
- "กู" (เขต)
 
          "กู" (구; ) เป็นการปกครองท้องถิ่นที่มักมีตามเมืองขนาดใหญ่ (ไม่ว่า "ซี" หรือมหานคร) ในแต่ละ "กู" ก็จะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น "ดง" (แขวง)
 
แผนที่แสดงตัวผมเอง (เมืองแทจอน) ซึ่งแบ่งออกเป็น "กู" ทั้งหมด 5 เขต ได้แก่ เขตจุง (중구-จุงกู), เขตดง (동구-ดงกู), เขตซอ (서구-ซอกู), เขตแทด็อก (대덕구-แทด็อกกู) และเขตยูซอง (유성구-ยูซองกู)
[ที่มาของแผนที่: Wikipedia]
 
 
แผนที่แสดงพี่ซึงโฮ (เมืองปูซาน) ซึ่งแบ่งย่อยเป็น "กู" (เขต) และ "กุน" (อำเภอ) ซึ่งปูซานมีอยู่อำเภอเดียวคือ Gijang-gun (อ.คีจัง)
[Credit แผนที่: User Cinnamon - Wikipedia.org]
 
 
 
การปกครองท้องถิ่นระดับย่อยกว่าเทศบาล
 
          การปกครองท้องถิ่นระดับนี้มี 4 กลุ่ม ได้แก่ ตำบล, เขตปกครองท้องถิ่น, แขวง, หมู่บ้าน
 
 
- "อึบ" (ตำบล)
 
          "อึบ" (읍; ) เป็นส่วนย่อยของ "กุน" (อำเภอ) หรือบาง "ซี" (เมือง) ที่มีประชากรน้อยกว่า 500,000 คน โดยสถานะ "อึบ" นั้น ต้องมีประชากรอย่างน้อยสุดที่ 20,000 คน แต่ละ "อึบ" แบ่งย่อยลงไปเป็น "รี" (หมู่บ้าน)
 
 
- "มยอน" (เขตปกครองท้องถิ่น)
 
          "มยอน" (면; ) ค่อนข้างคล้ายกับ "อึบ" โดยเป็นอีกหนึ่งส่วนย่อยของ "กุน" (อำเภอ) หรือบาง "ซี" (เมือง) ที่มีประชากรน้อยกว่า 500,000 คน และแต่ละ "มยอน" แบ่งย่อยลงไปเป็น "รี" (หมู่บ้าน)
 
          เพียงแต่ "มยอน" จะมีจำนวนประชากรน้อยกว่าและมีลักษณะเป็นพื้นที่ชนบทมากกว่า "อึบ" โดยมีประชากรตั้งแต่ 6,000 คนขึ้นไปจนถึงไม่เกิน 20,000 คน
 
 
- "ดง" (แขวง)
 
          "ดง" (동; ) เป็นส่วนย่อยของ "กู" (เขต) หรือ "ซี" (เมือง) ที่ไม่ได้แบ่งย่อยลงเป็น "กู" และเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเล็กที่สุดของเขตเมืองที่จะมีสำนักงานและเจ้าหน้าที่
 
          ซึ่งในบางกรณี "ดง" ตามกฏหมาย (법정동 - พ็อบจองดง) 1 แขวง สามารถแบ่งเป็น "ดง" ในการบริหาร (행정동 - แฮงจองดง) ได้หลายแขวง โดยแต่ละ "แฮงจองดง" ก็สามารถมีสำนักงานและเจ้าหน้าที่ของตนได้
 
แผนที่แสดงฝั่งตะวันตกของเขตดง (Dong-gu) ภายในตัวผมเอง (เมืองแทจอน) จะเห็นว่าทางตอนเหนือของแผนที่ จะแบ่ง แขวงคายัง (가양동 - คายังดง) แบ่งออกเป็น แขวงคายัง1 (가양1동 - คายังอิลดง) และแขวงคายัง2 (가양2동 - คายังอีดง) ซึ่งนี่เป็นหนึ่งในกรณีการแบ่งของ "แฮงจองดง"
 
[ที่มาของแผนที่: Wikipedia]
 
 
แผนที่แสดงเมืองคยองจู (경주시 - คยองจูซี) ในจังหวัดคยองซังเหนือ ซึ่งแบ่งหน่วยย่อยออกเป็นทั้งระดับ "อึบ" (พื้นที่สีเขียวเข้ม), "มยอน" (พื้นที่สีเขียวอ่อน) และ "ดง" (พื้นที่สีเหลือง)
 
[ที่มาแผนที่: User Caspian Blue - Wikipedia.org]
 
 
- "รี" (หมู่บ้าน)
 
          "รี" (리; ) เป็นหน่วยย่อยของทั้ง "อึบ" (ตำบล) และ "มยอน" (เขตปกครองท้องถิ่น) โดยเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเล็กที่สุดของเขตชนชท
 
 
 
 
 
          เนื้อหาส่วนนี้ผมเรียบเรียงจาก Wikipedia: Administrative divisions of South Korea นะครับ หวังว่าเพื่อนเมือง/จังหวัด/รัฐในประเทศอื่นๆ น่าจะพอเข้าใจลักษณะการปกครองส่วนท้องถิ่นของบ้านเกาหลีใต้ของพวกผมล่ะนะ
 
 
 
โฮ ฮันบัท
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
จากหนุ่มแทจอน (ผปค.ฮันบัท)
 
- คิดว่าเนื้อหาตรงนี้น่าจะมีประโยชน์กับ ผปค.ตัวละครจากเกาหลีใต้ (หรือที่จะสมัครในอนาคต หากคอมมูมีเปิดรับอีกรอบนะครับ)
 
- ตอนแรกผมเองสนใจเกี่ยวกับเรื่องการแบ่งเขตการปกครองท้องถิ่นของญี่ปุ่นอยู่แล้ว (ซึ่งอ่านแล้วมึนๆอยู่บ้าง) พอมาสมัครตัวละคร (เมืองแทจอน) ในคอมมู ewaw เข้า เลยถือโอกาสศึกษาเรื่องนี้ของฝั่งเกาหลีใต้ซะเลย เพราะว่าดูรูปแบบการปกครองท้องถิ่นโดยภาพรวมแล้ว ของเกาหลีใต้จะใกล้เคียงกับของญี่ปุ่นมากกว่าของไทย ซึ่งฝั่งเกาหลีใต้และญี่ปุ่นจะมีความซับซ้อนกว่า เนื่องจากมีเรื่องของจำนวนประชากรเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
 
เช่น
 
 
ตัวอย่างแรก: การปกครองระดับจังหวัด

ไทย: 77 จังหวัด -> จังหวัดที่มีผู้ว่าจากส่วนกลาง 76 จังหวัด, เขตปกครองพิเศษ 1 จังหวัด (กรุงเทพฯ)
 
เกาหลีใต้: 8 จังหวัด, 1 จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ (เกาะเชจู), 1 เมืองพิเศษ (กรุงโซล), 1 เมืองปกครองตนเองพิเศษ (เมืองเซจง), 6 มหานคร
 
 
ตัวอย่างที่ 2: การปกครองระดับเทศบาล

ไทย: จังหวัดแบ่งออกเป็นระดับ "อำเภอ" เท่านั้น ถ้ากรณีกรุงเทพฯ ก็มีแต่ "เขต" เท่านั้น
 
เกาหลีใต้: จังหวัดจะแบ่งออกได้ทั้ง "เมือง" หรือ "อำเภอ" ปะปนกัน หรือในกรณี "มหานคร" ก็มีกรณีที่มีทั้ง "เขต" และ "อำเภอ"
 
 
          ตรงนี้ส่วนตัวคิดว่า ทั้งเกาหลีใต้และญี่ปุ่นมีลักษณะร่วมกัน คือ เป็นประเทศที่มีพื้นที่น้อย และพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ทำให้ประชากรกระจุกตัวในชุมชนเมืองหนาแน่นกว่า และกระจายตัวเป็นเมืองใหญ่ทั่วประเทศ จึงมีการแบ่งระดับการปกครองท้องถิ่นที่ใช้จำนวนประชากรเป็นเกณฑ์แบ่งระดับที่มากกว่า

          ในขณะที่ของไทยนั้น ประชากรกระจุกตัวน้อยกว่า และกระจุกตัวรวมศูนย์ที่กรุงเทพฯที่เดียว ทำให้ใช้จำนวนประชากรเป็นเกณฑ์แบ่งอยู่น้อยกว่า (ใช้อยู่บ้างในกรณีเทศบาลนคร, เทศบาลเมือง และเทศบางตำบล)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet